Update 2 februari 2026: Inmiddels hebben alle afleveringen gepubliceerd. Hieronder vind je een overzicht van alle 10 afleveringen, met natuurlijk links naar de podcasts zelf.

Met filmjournalist en scenarioschrijver Rogier Proper heb ik Cinema Perdu gemaakt. Daarin gaat hij in gesprek met de Amsterdamse schrijver Guus Luijters, die begin januari dit jaar overleed. Een gedeelde voorliefde voor de verdwenen bioscopen bleek de basis van deze podcast.

Luijters vertelde graag over zijn ervaringen in de bioscoop. Van jongsaf werd hij door zijn ouders al meegenomen naar de film. Hij was een liefhebber en schreef later zelf ook scenario’s. In de naoorlogse jaren en de jaren 50 en 60 bloeide het bioscoopleven op in Amsterdam. Iedere buurt had wel een paar bioscopen.

Begin 2024 werd bij Luijters uitgezaaide kanker vastgesteld en uitputtende chemotherapie zag hij niet zitten. Dat betekende wel dat ons slapende plan om in ieder geval met Luijters te gaan spreken in een stroomversnelling kwam. Omdat Rogier hem al kende uit studietijd was hij de aangewezen man om hem te gaan spreken. Van augustus tot in november spraken zij meermalen met elkaar, waaruit we 10 afleveringen samenstelden.

Een oud en gedeeld idee

Het was zo’n idee dat af en toe weer eens opdook: de verdwenen Amsterdamse bioscopen. Fietsend door mijn woonplaats stuitte ik dan weer op zo’n pand dat inmiddels een andere bestemming had gekregen. Of een half verhaal over een theater dat er ooit had gestaan, maar was gesloopt of afgefikt.

Zoals in Nieuw-West waar ik als filmrecensent vaak persvoorstellingen bezocht in Cinema International aan het August Allebeplein. Er staan nu een politiebureau en een moskee. Het was een bioscoop uit de jaren 70, in de bijpassende kleuren groen, oranje en bruin, maar met uitstekende projectie en geluid. Ik zag er de remake van Cape Fear (1991) van Martin Scorcese, met een huiveringwekkende Robert De Niro.

Toen ik in 1986 in Amsterdam kwam wonen, sloot ik me al snel aan bij het Amsterdams Filmhuis Rialto. Doordat de stichting Amsterdams Filmhuis een nieuwe plek vond in de oude buurtbioscoop van de familie Dumée redde zij het wat vervallen theater. Begin jaren 90 kreeg Rialto zicht op regelmatige premières van distributeur International Art Film en daarmee op een verbouwingssubsidie.

Met alle vrijwilligers namen we de eerste sloopwerken zelf ter hand namen. Ik kwam toen bij de oude kassa wat briefjes en kaartjes tegen. Dat bleek een geheime correspondentie tussen de mevrouw van de kassa en een medewerker, waarschijnlijk uit de jaren 60. Dat gaf mij het idee voor een podcast, zeker nadat ik op internet nog een lijst vond met meer dan 80 adressen. Adressen waar zich ooit of tot op heden een bioscoop of filmzaal had bevonden.

Wandelen tijdens corona

Hoe we achter de gedeelde voorliefde kwamen, kan ik niet meer goed terughalen. Nog half in de greep van de coronapandemie sprak ik in augustus 2021 met Rogier Proper af op zijn kantoor. We waren elkaar op straat tegengekomen tijdens het wandelen, de ommetjes, een bezigheid die tijdens de pandemie bij velen populair werd.

Een echt plan hebben we toen gemaakt, maar één ding was zeker. We zouden dan zeker met Guus Luijters moeten gaan spreken. En zo geschiedde. En hoewel Guus tijdens de gesprekken die Rogier met hem voerde soms wat zwakker klonk, hoorden we ook dat hij ervan heeft genoten. Hij diste soms schaterend allerlei verhalen op of plaagde Rogier met zijn voorkeur voor bepaalde films.

In alle afleveringen komt onmiskenbaar naar voren dat sommige bioscooprituelen, zoals de ouvreuse, versnaperingen in de pauze en volop roken in de zaal, tot het verleden behoren. Maar naar de film gaan we nog altijd.

Cinema Perdu is te beluisteren via Spotify en Apple Podcasts (en daaraan verbonden apps: Castbox, Pocketcasts, Overcast)

Hier een overzicht van alle afleveringen:

Het bericht De verdwenen bioscopen in Amsterdam verscheen eerst op Studio Klankplank.

Dat is in zijn geval geen makkelijke geschiedenis, eerder een wat duister verleden. De oud-directeur van het Niod, het Instituut voor Oorlogs-, Holocaust- en Genocidestudies, komt uit een groot gezin dat al voor de oorlog overtuigd lid was van de NSB. Samen met zoon Onno Blom, biograaf van o.a. Jan Wolkers en Gerrit Komrij, kijken ze in het archief naar een foto waarop alle broers en zussen van opa Jan in WA-uniform staan afgebeeld. Opa Jan, vader van Hans Blom, die zich in 1941 bij de NSB afmeldde en zich bij het verzet aansloot.

Maar nog steeds begrijpt Hans Blom niet goed waarom hij zijn vader niet over die gebeurtenissen en dat NSB-lidmaatschap heeft aangesproken. Zijn vader was geen boeman en hij was ook zeker de enige niet die voor de oorlog vertrouwen stelde in het Nederlandse, fascistische verhaal van Anton Mussert. Daarnaast was hij ook nog eens historicus en docent geschiedenis.

Het was, kortom, toch een grote gemiste kans dat gesprek niet te zijn aangegaan. En ik denk dat veel mensen dat zullen herkennen.

Gemiste kansen

Iedereen die ooit een dierbaar persoon heeft verloren, of iemand die onbereikbaar is geworden, kent die momenten. Opeens dringt het besef zich op dat je iets niet weet maar er ook nooit naar gevraagd hebt. Of dat je een onderwerp niet met iemand hebt besproken, terwijl daar wel aanleiding of gelegenheid voor is geweest.

En er zijn altijd redenen te vinden. Van gewoon vergeten tot de gevoeligheid van een onderwerp, het verkeerde moment of de vermoedelijke weigering van een ander. Vandaar dat vaak achteraf het advies is: had er toch eens over gesproken. Dat had waarschijnlijk best mooie persoonlijke verhalen opgeleverd of je had iets kunnen vaststellen, kunnen leren.

Het spijt

Tja, dan kan Het Spijt toeslaan. Had toch maar de kwestie even aangekaart, de vraag maar eens gesteld. Onlangs hoorde ik het ook een schrijver zeggen, ik meen Adriaan van Dis, ga je ouders interviewen voor het te laat is. Ze weten dingen die je niet weet en nu kun je het nog vragen. En dat geldt natuurlijk ook voor andere familieleden of vrienden.

En dat is precies waar ik de Vitacast voor heb bedacht. Met alle herdenkingen in deze periode van het jaar duiken er toch iedere keer, na bijna 80 jaar, toch weer nieuwe verhalen op. En sommige verhalen, laten we eerlijk zijn, kun je best meerdere keren horen, omdat het fascinerende, belangrijke of ontroerende verhalen zijn.

Foto: Pickled Stardust via Unsplash

Het bericht Spreek op tijd met je ouders verscheen eerst op Studio Klankplank.

Dit jaar sluit ik mijn eigen podcast af met opnieuw een gesprek over bouwen en duurzaamheid. Eerder deed ik dat naar aanleiding van de conferentie WasteBuild Zero, nu met twee jonge architecten.

Bij bouwprojecten is de architect de spil in de keuze van bouwmaterialen. De bouwregels en verantwoordelijk aannemer zijn vaak een rem op die keuze. Dat maakt het gebruik van duurzame materialen voor nieuwe gebouwen vaak lastig.

Dat zijn twee dingen die ik leerde van mijn bezoek aan de conferentie WasteBuild Zero in aflevering #3 van Met Woede & Liefde. De bouwsector is verantwoordelijk voor de helft van de CO₂-uitstoot. Dat komt met name door de materialen (beton, staal en Rockwool) en de logistiek. Dat kan natuurlijk anders, maar het bouwbedrijf en de regels zijn conservatief en taai.

Duurzaam en ambachtelijk

Een persbericht over een nieuwe design- en meubelcollectie van twee architecten zette me op het spoor van Anne Geenen en David Schmidt. Begin december presenteerden zij hun Built Editions, een kleine, maar groeiende collectie voorwerpen en meubels gemaakt in India. Pepermolens, bijzettafeltjes, stoelen, krukken en schalen worden gemaakt van hout, natuurlijke kleurstoffen en gerecycled materiaal.

Omdat Anne Geenen in India woont weet zij de ambachtelijke vakmensen en ateliers te vinden die dat kunnen maken. Bovendien zijn beide architecten van Site Practice, hun eigen bureau, sowieso geïnteresseerd om oude technieken en vakmanschap te betrekken bij hun ontwerpen. Zoals ook de culturele en ecologische omstandigheden hun belangstelling hebben.

Bouwen met hennep

Momenteel wordt een ontwerp van hun hand gebouwd in Nijmegen. Het gaat om project voor 80 sociale huurwoningen, die zeer energiezuinig zijn. Bij de constructie is gebruikgemaakt van hout en hennepbeton. Vandaar de naam Hennephof Housing.

Vanwege hun diepgravende onderzoek naar het veelzijdige en circulaire hennep kunnen we meer zeker meer ontwerpen met dit bouwmateriaal van hun bureau verwachten. Op de foto twee testkozijnen van hennep: links van geperst en onbewerkt hennephout, rechts van een 3D geprinte henneppasta

Het is fascinerend om te zien wat alleen al met hennep mogelijk is. Het opent hopelijk de deuren naar meer bouwers, projectontwikkelaars en architecten die wat kunnen maken met al die andere biobased of herbruikbare bouwmaterialen. Langzamerhand zou dit ‘nieuwe bouwen’ toch in het systeem moeten komen.

Het bericht Bouwen met hennep is fascinerend verscheen eerst op Studio Klankplank.

Als je podcast producent wil zijn, moet je ook met de billen bloot. Dat gaat nu gebeuren. Wees gerust, in figuurlijke zin.

Omdat de titel uit de communicatie van Extinction Rebellion is afgeleid, gaat aflevering 1 over mijn ervaringen met deze burgerbeweging. Het is misschien zelfs wel een aardige introductie van de club.

Vrijdag 1 september om 12:00 uur gaat Met woede & liefde online. Ik heb al een thuispagina met trailer gemaakt.

Op mijn persoonlijke blog vertelde ik al meer over de totstandkoming en de achtergrond van deze podcast. Het plan is om mensen te spreken die je niet vaak hoort, maar wel een goed verhaal hebben. De podcast wil ik tweewekelijks te publiceren.

De woede

Dertig jaar geleden is de eerste van mijn twee kinderen geboren. Vrijwel alle grote problemen van de wereld uit die tijd lijken onveranderd of zijn zelfs verder achteruit gegaan, met name klimaat en natuur. Ook de democratie kraakt in zijn voegen.

Hoewel politiek steeds een rol speelt, is die enorme clusterfuck van crises op zich volkomen onverschillig over je politieke kleur. We willen allemaal leven, en een vrij en fatsoenlijk bestaan hebben. Dat is een persoonlijke én een collectieve kwestie.

In dat laatste zit mijn bezorgdheid en mijn liefde. We kunnen dat niet in ons eentje. En alleen maar boos zijn, is niet te doen.

Commentaar of suggesties hoor ik graag. Net als plannen om je eigen podcast te beginnen.

Het bericht Een eigen, nieuwe podcast verscheen eerst op Studio Klankplank.

“Kunstmatige intelligentie is niet kunstmatig. En al helemaal niet intelligent,” leert ons De Correspondent via een column van Evgeny Morozov. Maar de toepassing is natuurlijk wel binnengedrongen in Audioland.

Doordat ik weet wat het schriftelijk uitwerken van een opgenomen interview aan tijd en energie kost, ben ik zeker geïnteresseerd in transcriptie services en software.

Voor het uittypen van gesprekken zou die AI dus heel nuttig kunnen zijn. Als het tenminste niet weer extra ander gedoe geeft. En dat lijkt het geval met Good Tape. De kwaliteit verraste me, net als vertaalhulp Deepl dat eerder deed ten opzichte van Google Translate.

Good Tape is bedacht door het Deense bedrijf Zetland dat journalistieke producties maakt vergelijkbaar met De Correspondent in Nederland. Met tekst, beeld en geluid en alles online.

Voor het uitwerken van interviews zijn kostbare dienstverleners beschikbaar of geautomatiseerde systemen die dat in het Engels kunnen. Voor kleinere taalgebieden zoals Deens en Nederlands werkt dat vaak belazerd. Dat moest beter kunnen.

Van mp3 naar tekst

Om die wens te vervullen, maakte Zetland dus gebruik van Whisper, een toepassing van OpenAI, ook bekend van ChatGPT. Met een oud interview heb ik een test gedaan met een gratis account.

Je bestand (mp3) gaat dan in de wachtrij en je krijgt na een tijdje een link terug met de tekst. Die komt terug als drie platte tekstbestanden (met en zonder tijdcode en met gesuggereerde ondertitels).

Het ging om een oud gesprek over media en activisme. In de media kwamen de Anders-globalisten er ‘bekaard’ af (bekaaid), teveel aandacht ging uit naar het ‘in kinkelen’ van ruiten, de demonstratie begin jaren 80 over ‘kruisroketten’ (kruisraketten) en het boek Doenvlucht (Doemvlucht) over de Bijlmerrand (Bijlmerramp): dat waren de meest opvallende fouten. Eigenlijk erg goed te gebruiken dus, zo’n tekst.

Nieuwe concurrent

Inmiddels heeft een ander systeem zich bij me gemeld, dat ik nog niet heb kunnen testen. Maar je kunt dat gratis doen (max. 60 minuten) bij AIrite, ook een afgeleide toepassing van ChatGPT. De online demo die ik kreeg van een medewerker zag er op zich veelbelovend uit. Je kunt het overigens ook direct testen via hun website.

Beide systemen kunnen meerdere talen aan en leveren 3 typen bestanden af: integrale tekst, met tijdcodes en als ondertitels (voor videoproducties).

Bij beide systemen is de snelheid waarmee je de transcriptie krijgt afhankelijk van je abonnement. Bij Good Tape duurde het ruim een dag, maar tot 20 minuten audio blijft het gratis.

Het bericht Transcripties van audio met hulp van AI verscheen eerst op Studio Klankplank.

Soms heb je een grote vraag aan iemand. Een vraag die verder gaat dan wel of geen suiker in de koffie. Of hoor je een bijzonder verhaal. Zo’n verhaal dat een leven meegaat. Een verhaal dat nog niet is vastgelegd. Daarom bedacht ik de VitaCast.

Onder een VitaCast verstaan we één of meerdere bewerkte audiobestanden met een persoonlijk of levensverhaal dat gedeeld kan worden. Als private of openbare podcast.

Ik kwam op het idee in conclaaf met een zakelijke coach. Onmiddellijk schoten mij twee dingen te binnen: de naam BioCast^* en een serie gesprekken die ooit bij het onvolprezen radioprogramma OVT te horen was.

Na contact met de redactie vond ik de afleveringen terug. Het gaat om een serie gesprekken die de zoon van Evert Hoedemaker (1896 – 1988) had met zijn vader, toen al op hoge leeftijd. Hoedemaker was zeeman, avonturier, wereldreiziger en communist. Red Flag Eddy was zijn bijnaam.

Hoedemaker was een rasverteller en de verhalen zijn schitterend. Het maakt weer duidelijk hoe indrukwekkend en belangwekkend oral history, gesproken geschiedenis kan zijn.

Levensverhalen – vroeger en vandaag

Maar wie kent er niet een oom of tante, opa of oma die vol zit met verhalen over hun leven of de familie. Mogelijk niet geschikt voor een uitzending van OVT, maar wel voor het vastleggen van familiegeschiedenis en een levensverhaal.

Dat is het voordeel van een VitaCast, een persoonlijke podcast. Sowieso hoeft een podcast niet bestemd te zijn voor een groot publiek, een klein, specifiek publiek kan ook.

Zelf zou ik graag weer de stem van mijn (te) jong overleden moeder horen. Hoezeer sommige momenten met haar mij in het geheugen gegrift staan, haar stemgeluid ben ik helemaal kwijt.

Een opa die ik nauwelijks heb gekend, zou altijd fraaie verhalen hebben verteld. Ik had ze graag gehoord. Van hemzelf, van de mensen om hem heen.

Bij andere gelegenheden kan een VitaCast ook een mooie bijdrage of een feestelijk cadeau zijn. Verhalen over grootse vriendschappen of onwaarschijnlijke ontmoetingen. Natuurlijk is dat wondere leven en zijn die bijzondere verhalen er ook nu, ora, maintenant, now, ahora, jetzt.

Maar zijn ze ook gedocumenteerd? We helpen je graag en komen langs met onze mobiele opnameset.
Laten we duizend verhalen bloeien.

^* De naam BioCast heb ik toch laten vallen. Te veel afleidende associaties met voedsel, medische en biologische verwarring. Vita is Latijn en Italiaans voor het leven.

Het bericht Levensverhalen vastleggen met de VitaCast verscheen eerst op Studio Klankplank.

Het was voor zijn afstudeerstage bij een bedrijf dat motorkleding en -accessoires verkoopt. Uit zijn manier van vragen maakte ik onzekerheid op over zijn onderzoek en over podcast marketing. Alsof ik de eerste was die hij hierover sprak. Geeft niets, want twijfel heb ik zelf ook.

Uiteindelijk is het verhaal van de podcast zelf zijn beste marketing, denk ik. Een verhaal dat mensen raakt of vermaakt, een verhaal dat ze onthouden en doorvertellen.

Maar je moet natuurlijk wel eerst laten weten dat die podcast er is. Verder zijn alle manieren om aandacht en promotie te maken vrijwel altijd dezelfde als met andere producten. Tegenwoordig verder geholpen door kliks en data. Marketing is ook het verhaal dat je vertelt om je podcast te verspreiden.

Een cyclisch proces

Op dit gebied ben ik geen specialist, maar het komt bijna altijd neer op een circulair model, waarin de laatste stap weer leidt naar de eerste: idee, onderzoek, plan, uitvoering, evaluatie, idee aanpassen, verbeteringen doorvoeren, vernieuwen plan enzovoort.

Dit model kan natuurlijk op verschillende manieren gebruikt worden. Je kunt het eveneens toepassen op een podcast format en op je podcast marketing plan. Groot voordeel is dat het voor iedereen richting geeft en je werk structureert.

In de fase van het onderzoek hoort het vinden of bepalen van je publiek te worden uitgewerkt. Zijn er mensen die het idee interessant vinden of steunen? Waar vind ik die mensen? Hoe bereik ik hen?

In de fase van het plan en uitvoering kun je dan ook weer stappen onderscheiden als publicatie aankondigen, smakelijke hapjes laten proeven op meerdere kanalen (video, audio, blogs, foto’s op sociale media). Dat kan als eigen berichten of als advertenties, acties en promo’s als je budget dat toelaat.

Het heldenepos

Zou je die marketing kunnen zien al een hero’s journey, een mythisch heldenepos? Het is in ieder geval ook een circulair proces. De hero’s journey is een begrip geworden door het boek The hero with a thousand faces van Joseph Campbell, een Amerikaanse schrijver. Zijn analyse van mythen en religieuze verhalen uit verschillende godsdiensten leidde tot zijn theorie dat in die verhalen 17 stappen zijn te ontwaren.

De theorie kan betwist worden, maar ze maakt de structuur van vele verhalen wel duidelijker. Daar kun je van leren hoe je een verhaal kunt vertellen.

Hier een video, een animatie, over hoe de hero’s journey werkt.

Hollywood heeft de theorie in ieder geval omhelst. In bijna alle avonturenfilms kun je deze stappen ontdekken en heeft de held inderdaad duizend gezichten gekregen.

De hero’s journey zou je marketing verhaal misschien wel spannender kunnen maken, maar het is natuurlijk niet hetzelfde.

Waargebeurd

Bij een podcast en de hero’s journey moet ik denken aan sommige hoorspelen en radiodocumentaires, bijvoorbeeld uit de bewonderenswaardige reeks verhalen van This American Life.

Aflevering LaDonna (nr. 647, 25 mei 2018) bijvoorbeeld is een waargebeurd, spannend en gruwelijk verhaal. En dat deels voldoet aan de hero’s journey. Wel de reis (persoonlijke ontwikkeling en een afdaling naar het kwaad), maar het heeft een open einde. Niet de rust en terugkeer naar het gewone leven die Campbells’ theorie belooft. Maar daarom is het realistisch te noemen.

Hoofdpersoon LaDonna Powell werkt als beveiliger op JFK Airport en ontdekt op haar werk een samenzwering van mannen die seksueel misbruik maken van vrouwelijke collega’s. Dat misbruik wordt intern door intimidatie gemaskeerd en verzwegen, maar ook de directie van het beveiligingsbedrijf bagatelliseert haar verhaal.

Het bericht Verhalen die gaan rondzingen verscheen eerst op Studio Klankplank.

Onlangs heb ik voor een organisatie een landingspagina gemaakt om een boek te verkopen. Ik vond daarvoor een aantal oplossingen die je ook voor je podcast website kan gebruiken. Voor donaties voor je podcast.

In 2019 was de Amerikaanse schrijver en gelauwerde radiomaker Scott Carrier te gast bij het Oorzaken Festival in De Brakke Grond. Hij is voltijds freelancer en maakt zijn podcast door het land per auto te doorkruisen. Het lukt hem de productiekosten en zijn leven grotendeels te financieren door donaties. Dat is, net als zijn podcast Home of the Brave, een knappe prestatie.

Omdat ik ook WordPress websites maak, ben ik gaan kijken naar software die dat eenvoudig en met de populairste betaaldienst te lande – iDEAL – kan doen. Plugins heten die programma’s bij WordPress, net als de effecten bij montageprogramma’s.

Door dat klusje ben ik bij de plugin Paytium terechtgekomen. Die heb ik gebruikt voor de Nederlandse Kring voor Joodse Genealogie. Zij hebben onlangs in eigen beheer een bijzonder boek gepubliceerd: Gezichten van Joods verzet.

Slim formulier maken

Paytium is software voor slimme formulieren die kunnen rekenen, dus met BTW, aantal exemplaren en – in dit geval – portokosten voor de verzending in Nederland en daarbuiten.

De integratie met iDEAL (via Mollie) gaat vlot en je kan het formulier makkelijk testen. Ik heb wel voor de betaalbare pro-versie gekozen, omdat je daarmee ook het e-mailverkeer met de klant kunt regisseren.

Bij een enigszins digibete muzikant die ik hierover sprak, klonk deze mogelijkheid als muziek in de oren (sic), vanwege de eenvoud van het plan. Om bijvoorbeeld cd’s mee te verkopen of een simpele donatieknop te maken, want dat kan dus ook.

Donaties via je website

Het maken van een podcast hoeft geen vermogen te kosten, maar kosten zijn er natuurlijk wel. Apparatuur, software, abonnementen voor hosting van je website en eventueel je geluidsbestanden, reis- en onderzoekskosten enzovoort. Een donatieknop kan je dus helpen dat enigszins te dekken.

Paytium is niet de enige mogelijkheid om donatieknoppen mee te maken. Maar de iDEAL-koppeling is in Nederland gewoon belangrijk. Ik heb nog een paar serieuze kandidaten gevonden. Een tweetal plugins door een – jawel – Nederlandse ontwikkelaar gemaakt, namelijk Mollie Forms en Doneren met Mollie, speciaal bedoeld voor een donatieknop.

Externe service

Voor deze plugins geldt dat ook het instellen van terugkerende betalingen mogelijk is, of voor vaste bedragen of voor open donaties. En je zult het moeten (laten) inbouwen op je website. Wil je dat niet dan is de externe service van Petje.Af misschien wat voor je.

Dat is overigens niet gratis. Je betaalt 6% commissie per transactie en net als bij bovenstaande plugins de transactiekosten voor de Mollie-iDEAL-koppeling. Maar het kan je wel helpen de productiekosten van je podcast te drukken. En misschien is doneren ook een manier voor mensen om hun waardering te laten blijken.

Het bericht Met donaties kunnen mensen je podcast steunen verscheen eerst op Studio Klankplank.

De stijgende lijn wordt bevestigd in het zoekgedrag dat Google bijhoudt. In onderstaande grafiek van Google Trends kun je zien dat voor het zoekwoord ‘podcast’ de stijgende lijn vanaf juni 2018 al is ingezet.

(Als bovenstaande grafiek niet zichtbaar is, helpt het de pagina te verversen.)

Hieronder wat artikelen uit 2019, waar deze ontwikkeling door verschillende media wordt uitgelicht. Nuanceverschillen daargelaten zijn er steeds minder mensen die niet weten wat een podcast is, en steeds meer mensen luisteren wekelijks.

Het bericht De stijgende lijn zet door verscheen eerst op Studio Klankplank.

Is Jeff Bezos, de topman van Amazon, een megalomane schoft? Wat zeg je met zo’n vraag?

Om het maken van podcasts vanuit organisaties te stimuleren, heb ik een stuk geschreven over de podcast en het bijbehorende proces. Je ontkomt er dan niet aan om voor je bedrijf een doel te formuleren, een missie. En daarmee positioneer je gelijk dat bedrijf.

Over die missie en de positionering van je winkel werd ik gewezen door business coach Erno Hannink. In een blog wilde hij laten zien dat een persoonlijke missie je bedrijf kan helpen groeien. Hij geeft voorbeelden op het gebied van vleesvervangers, schulden en chocolade.

Het deed me denken aan een bijeenkomst die ik in december organiseerde over ondernemen met idealen. De persoonlijke missie van die ondernemers viel grotendeels samen met hun positionering.

Duurzaam en sociaal

Zo probeert tekstbureau Two Dots hun expertise in te zetten voor bedrijven die ‘ook een positieve impact’ willen maken. Waarmee ze bedoelen niet alleen financiële winst, maar eveneens oog hebben voor het milieu, de duurzaamheid der dingen of de sociale aspecten van de onderneming.

En Nuud, een Nederlandse producent van een duurzame deodorant, wil de hele productieketen verduurzamen. Niet alleen de ingrediënten en materialen, ook de productiewijze, de logistiek en de kwaliteit van de arbeidsomstandigheden.

Geen gehuichel

Aangezien ik denk dat je met podcasts, met het effectief overbrengen van informatie, eerlijk en oprecht moet zijn, schreef ik in mijn kleine gids onderstaande zin.

We willen ons inzetten voor bedrijven en organisaties die inhoudelijk leuke en relevante content willen maken en liefst oog hebben voor hun maatschappelijke rol en positie.

Uit: publiciteit met podcasts

Vooruit maar, toe maar, koninklijk meervoud.

Maar over dat woord ‘liefst’ ben ik nog niet uit. Dat is eigenlijk toegeven dat de schoorsteen moet roken en dat je water bij de wijn wilt doen. Realistisch misschien, maar als ik het weglaat is de positionering wat steviger en mogelijk beter. Of niet?

Laat ik het dramatisch uitvergroten. Jeff Bezos heeft van Amazon een succesvolle en wereldwijde webwinkel gemaakt. Door andere digitale diensten heeft hij mensen aan eigen webshops geholpen en hen een inkomen bezorgd.

In alle opzichten is Amazon een Rupsje Nooitgenoeg en net als andere digitale multinationals ontwrichtend en verwoestend. Zo groot mogelijk worden en concurrenten op prijs kapotmaken. Goedkoop zijn is doorslaggevend. De medewerkers in distributiecentra worden in ieder geval met een fooi afgescheept, krijgen geen plaspauzes en moeten pissen in petflessen.

Bezos is 160 miljard waard, doet niets aan dat lot van zijn werknemers (in de VS vaak ‘illegalen’), noch aan goede werken voor de maatschappij. Sterker, hij werkt probleemloos mee aan aan de privacy schendende applicaties voor Amerikaanse politie, CIA en defensie.

Jeff Bezos is een megalomane schoft. Voor hem, noch voor Amazon zou ik willen werken. Amazon is het nieuwe Shell.

Da’s een stevige plaatsbepaling, meneertje. Ja, maar Jeff kan het hebben. En Nederlandse webshops gaan binnenkort wel merken hoe leuk disruptie op zijn Amazons is.

Geen geschmier

Een podcast is niet geschikt om voluit reclame voor te maken. Het kan goede publiciteit zijn, een goed middel om een verhaal te vertellen.

Uitgaande van het feit dat de mensen die spreken in bedrijfspodcasts geen acteurs zijn, is geschmier dus vrij dodelijk. Dat hoor je aan stemmen en dat roept, zoal geen weerzin of slappe lach, dan toch minstens gefronste wenkbrauwen op.

Mensen meenemen in een informatief en oprecht verhaal waar je het wel of niet mee eens kunt zijn, dat is van een andere orde. Dat biedt ruimte voor zowel instemming als tegenspraak. Voor dialoog dus, voor een publiek, voor een community, voor mensen.

Lijkt me ideaal.

Het bericht Hoe staat je winkel in de wereld? verscheen eerst op Studio Klankplank.